Bożków, dawniej, to jest do roku 1945, Eckersdorf, od stuleci wyróżniał się spośród okolicznych osad. W dużej mierze zawdzięcza ten stan dwóm rodzinom arystokratycznym: von Götzen i von Magnis. Rodziny te wybrały to miejsce na swoją główną siedzibę, budując wspaniały pałac z przeuroczym ogrodem. Pałac od początku, mieniąc się przepychem, przyciągał swoim bogactwem. Dziś całe założenie pałacowo-ogrodowe jest w stanie, który ciężko jest mi opisać. Ktoś ścina zabytkowe drzewo, ktoś kradnie pomniki lub je rozbija, a ktoś jeszcze kradnie kamienie z epitafiów.

  Po wschodniej stronie pałacu, po drugiej stronie ulicy, stoi kościół pod wezwaniem św. Piotra i Pawła. Kościół przez ponad 300 lat stał prawie niezmieniony, strzegąc zmarłych właścicieli pałacu i tajemnic tej miejscowości.

  Jedną z osób pochowanych w tym kościele jest hrabia Anton Alexander von Magnis, który zmarł 5 czerwca 1817 roku. Hrabina Luisa von Magnis, z domu Götzen, żona zmarłego, która posiadała zmysł artystyczny, zaplanowała budowę mauzoleum przy kościele dla zmarłych członków swojej rodziny, przekształcając tym samym kaplicę, która znajdowała się tu wcześniej. Wejście do kaplicy-mauzoleum znajduje się w północnej części prezbiterium kościoła.

  Kaplica zbudowana została na planie koła i nakryta jest pseudokopułą z latarnią. Z zewnątrz przedstawia się skromnie, z elewacją, która nie nadaje jej okazałego wyglądu, lecz wewnętrzne, owalne pomieszczenie z górnym światłem i podziałem pilastrami robi szczególnie uroczyste wrażenie.

  Mauzoleum ma kształt rotundy i kiedy powstało, posiadało piękne dekoracje ze złota i stiuku. Wejście do kaplicy zdobi wykonany z lanego żelaza portal, ukoronowany dwoma herbami – Magnisów ze Stróżnego i Götzenów. Ułożenie tak herbów jest rzadko spotykane i symbolizuje oddanie oraz miłość. Nad herbami widnieje inskrypcja: „In Deo Spes Nostra” – „W Bogu nasza nadzieja”. Wchodząc do krypty, przechodzimy przez żelazne drzwi, które są dwuskrzydłowe, sześciopolowe, o prostych podziałach listwowych. Są dekorowane mosiężnymi rozetami.

  W centralnym miejscu kaplicy stoi żelazny sarkofag w kształcie trumny, który został odlany w Gliwicach. Na przedniej jego ścianie znajduje się napis: ANTONIUS ALEXANDER S.R.I. COMES DE MAGNIS E. D. STRAZNITS NATUS D. XXVII JULII MDCCLXI DENATUS D. V JUNII MDCCXVII (Antoni Aleksander, Hrabia Świętego Cesarstwa Rzymskiego de Magnis, Pan na Stróżnem, urodzony dnia 27 lipca 1761, zmarły dnia 5 czerwca 1817). W środku sarkofagu znajduje się drewniana trumna ze szczątkami zmarłego.

Marmurowe popiersie hrabiego Aleksandra von Magnis

  Obok sarkofagu stoją dwa świeczniki. Wsparte na nóżkach w kształcie lwich łap, są dekorowane liśćmi akantu. Z tyłu sarkofagu ustawione jest białe marmurowe popiersie hrabiego Aleksandra w stroju jakby antycznym. Twarz okrągła, czoło wysokie. Popiersie zostało wykonane w berlińskiej pracowni przez Christiana Daniela Raucha (1777–1857), według modelu gipsowego sporządzonego po śmierci męża przez samą żonę, hrabinę Louise. Popiersie umiejscowione jest na tle czarnej marmurowej tablicy, na której znajduje się dziesięć kłosów oraz dwa napisy. Pierwszy, umiejscowiony wyżej, głosi: „Mauzoleum Exegit Aere Perennius” – „Stworzył dzieło, co nie upada”. Drugi dopowiada: „Munulus corde Spiritu Rectus” – „Ponieważ był prostolinijny”.